گاه‌نوشته‌های یک بانکدار

یارم ز برم رفت ولی خوب نکرد

آن صبری که من کردم، ایوب نکرد

و آن گریه که من کردم از دست فراق

در گم شدن یوسف، یعقوب نکرد

عکس: کلیسای انجیلی مشهد که شبانه تخریب شد!

با اینکه توی تصوراتم تولد ۳۱ سالگیم یه چیز خاص‌تر و خاطره‌انگیز باید می‌بود اما هیچ اتفاق خاصی برام نیفتاد. تنها هدیه‌ای که تونستم به خودم بدم آف ۳ روزه و استراحت مطلق بود؛ هر چند گهگاه همکارها و مشتری‌های وقت‌نشناس زنگ میزدن و آرامشم رو بهم میزدن اما بنظرم بازم بهتر از هیچی بود. البته قرار بود که برم توی یه کلبه ساحلی کنار دریا چند روزی در تنهایی و عزلت زندگی کنم که بخاطر زمزمه‌های حم/له و جـ*ـگ از رفتن پشیمون شدم و توی مسیر خودم رو یه ماساژ مهمون کردم. 

از میون ۹۳ پیام تبریکی که دریافت کردم ۷۸ تاش (۸۴٪) مربوط به اشخاص حقیقی مشتمل بر دوست و همکار بوده که بعضی‌هاشون طی روزهای متوالی تبریک گفتن. بنظرم در نوع خودش رکورد قابل ملاحظه‌ای هست. البته باید ذکر بشه که فقط ۷ نفر (۷٪) تبریک‌ها مربوط به قبل از سالروز تولدم بوده که اونها برام خاطره‌انگیزتر و به یادموندنی‌تر بودن. اولیش که دقیقا یک هفته زودتر از تولدم بود و اولین کادوی تولد سورپرایزی تمام عمرم بودن. دومیش هم از طرف بانک بود که یک مختصر وجه نقدی به حسابم واریز کردن. مابقیشون هم از طریق پیام و تماس از راه‌های دور و نزدیک بود :)

یکی از جالب‌ترین تبریک‌ها هم از طرف یکی از همکاران ستادی بود ۷:۲۴ صبح تماس گرفت و تبریک گفت. شبش فهمیدم که خودش و یکی دیگه از همکارا هم سالروز تولدشون با سالروز تولد من یکی بوده.

بیشترین کادوی تولدمم مربوط به یکی از دوستان مجازی بود که یه مبلغی که فکر می‌کردم از سرمم زیاده رو به حسابم زد :) از یه مردادی توقع این حجم محبت نداشتم د:

کمترینش هم که جزو آخرین‌ها بود مبلغ ۳۱ ریال بود که دیروز ظهر از طرف همکاران انفورماتیک به حسابم واریز شد :)) [البته که دندون اسب پیشکشی رو نمی‌شمرم و میگم خدا بده برکت]

این‌ها بخش از آمارهای اقتصادی تولد بنده بود که تقدیم حضور شد و جز برای ثبت در حافظه معیوب بنده هیچ ارزش تاریخی ندارد :)

یه درس مهمم که برای واپسین روزهای ۳۰ سالگیم بود این بود که:‌ هیچ‌وقت صد خودم رو برای کسی که پشیزی برای من ارزش قائل نیست نذارم. شاید کمی غرور و خودم رو گرفتن و عبوث بودن بیشتر کمک کنه که دیگه به هر کسی این اجازه رو ندم که شخصیتم رو زیر سوال نبره.

خلاصه که امیدوارم توی سال جدید صلح و آرامش و سلامتی نصیب زندگی هممون بشه. خصوصا اون دوستایی که به هر نحوی پنجه رنجه کردن و یه پیام تبریک ساده برام فرستادن.